สนามเด็กเล่นของฉัน

คุณจะรู้สึกยังไงครับ ถ้าคุณไปที่ไหนสักแห่งที่มีแต่คนที่คุณไม่สามารถจะสื่อสารกับคุณได้เลย มันคงรู้สึกเคว้งคว้างน่าดู ก็เหมือนกับเมื่อวานที่ผ่านมา มีฝรั่งคนหนึ่งเดินเข้ามาถามทางครับ จะไปวัดเพื่อที่จะไปค้างคืน ดูเหมือนว่าจะเป็นแบ็กแพ็คเกอร์นะครับ เพราะการแต่งตัวก็ดูสบายๆ มีกระเป๋าเป้หนึ่งใบ และก็แผนที่สำหรับใช้ในการเดินทาง

เวลานั้นมืดแล้วด้วยครับ ก็พยายามที่จะช่วยเหลือเขาเต็มที่นะครับ ผมก็พูดภาษาอังกฤษไม่เก่งเท่าไหร่ ก็แค่พอฟังได้ ก็เรียกคนนั้นคนนี้มาช่วยกัน เลยเขียนกระดาษเป็นภาษาไทยให้เขาไปครับ ว่าจะไปวัดหลวงพ่อเณร เผื่อเขาจะได้เอาไปใช้ถามคนอื่นได้อีกทีถ้าเกิดไม่เข้าใจที่พวกผมสื่อสารไป

สุดท้ายก็ไปถามมอเตอร์ไชค์รับจ้างให้ครับ ให้พาไปส่งที่วัดเลยดีกว่าง่ายดีว่าราคาเท่าไหร่ อีกใจก็กลัวว่าเขาจะไม่มีเงินเหมือนกันนะครับ แล้วก็กลัวว่ามอเตอร์ไซค์รับจ้างจะโก่งราคาเพราะเห็นเป็นคนต่างชาติ เขาก็บอกว่ามีเงินครับ สุดท้ายเลยขึ้นมอเตอร์ไซค์ครับก่อนไปก็ยกมือไหว้ขอบคุณใหญ่โต ก็ได้แต่คิดในใจนะครับว่าขอให้เขาโชคดีกลับการเดินทาง

กลับมาคิดดูครับถ้าผมไปต่างบ้านต่างเมือง ถ้าไม่สามารถที่จะสื่อสารกับใครได้ ไม่มีคนให้ความช่วยเหลือ จะทำอย่างไร

แล้วถ้าเป็นคุณเจอเหตุการณ์แบบนี้คุณจะทำอย่างไรครับ