สนามเด็กเล่นของฉัน

เช้าวันนี้ท้องฟ้าช่างแจ่มใส นกน้อยส่งเสียงดังไพเราะเหมือนมีวงดนตรีมาบรรเลงอยู่ข้างๆ วันนี้แล้วสินะที่ภัทรจะได้กลับไปทวงถามสัญญาจากคนที่เขารัก ภัทรมาเรียนที่อังกฤษได้ 2 ปีแล้ว เวลา 2 ปี มันช่างเป็นช่วงเวลาที่แสนจะยาวนานในความรู้สึกของภัทร เขารู้สึกเหมือนว่ามาอยู่ที่นี่นานเป็นสิบๆปีแต่ละวินาทีของภัทรช่างเดินผ่านช้าเสียจริงๆ นั่นคงเป็นเพราะความรักความคิดถึงที่เขามีให้กับณัชชาแฟนสาวของเขา
ภัทรกับณัชชาได้คบกันมานานทีเดียวนับตั้งแต่ที่ยังเด็กๆอยู่ แต่ทั้งสองก็ต้องมีอันต้องพรากจากกัน เมื่อพ่อและแม่ของภัทรต้องการส่งลูกชายอันเป็นที่รักไปเรียนต่อที่อังกฤษ และก่อนวันที่ภัทรจะเดินทางนั้น ทั้งสองคนต่างก็ให้สัญญากันไว้ว่าจะซื่อสัตย์ต่อกัน 

และวันนี้เขาก็จะได้กลับไปทวงถามสัญญาที่เคยให้ไว้เมื่อ 2 ปี ก่อนเสียที
เวลาผ่านไปเรื่อยๆตามหน้าที่ของมัน และแล้วภัทรก็มาถึงประเทศไทยแผ่นดินอันเป็นบ้านเกิดของเขา
ภัทร ภัทร แม่อยู่นี่ลูก เสียงหญิงวัยกลางคนดังเรียกขึ้นมา
สวัสดีครับคุณแม่ ภัทรคิดถึงคุณแม่จังครับ ภัทรตอบกลับพร้อมกับเข้าไปสวมกอดแม่ของเขา
อ้าว สมบัติเอากระเป๋าคุณหนูไปเก็บไว้ที่รถนะ หญิงวัยกลางคนสั่งคนรับใช้ของเขา
ครับ คุณผู้หญิง สมบัติเดินจูงกระเป๋าเดินทางไปเก็บไว้ที่หลังรถ
ไปขึ้นรถกันเถอะลูก เดี๋ยวจะได้กลับไปพักผ่อนที่บ้าน
รถเบนซ์สปอร์ตสีดำเลี้ยวเข้าไปในบ้านหลังใหญ่ มันหลังใหญ่ซะจนเรียกว่าคฤหาสน์ได้เลยทีเดียว
คุณแม่ครับ แล้วคุณพ่อไม่อยู่เหรอครับ
อ๋อ คุณพ่อของลูกติดประชุมคณะรัฐมนตรีน่ะลูก
งั้นผมขอตัวไปพักผ่อนก่อนนะครับ ภัทรพูดจบแล้วก็รีบเดินขึ้นบันได เมื่อถึงห้องเขารีบยกหูโทรศัพท์

และกดเลขหมายอย่างใจร้อน
ฮัลโหล ณัชชาพูดค่ะ เสียงสาวดังมาจากปลายสาย เสียงนั้นช่างฟังดูลื่นหูจริงๆ
ทายซิจ๊ะว่าใคร ภัทรถามเชิงหยอกล้อกับแฟนสาว
ภัทรหรอ นั่นภัทรจริงๆด้วย ณัชชาส่งเสียงดีใจประสมความตื่นเต้น
ใช่จ้ะ คิดถึงณัชจังเลย อยากจะไปกอดให้ชื่นใจ
ณัชก็คิดถึงภัทรเช่นกันค่ะ แล้วภัทรกลับมาถึงเมื่อไหร่คะแล้วทำไมภัทรไม่บอกณัชว่าภัทรจะกลับมาล่ะ ณัชจะได้ไปรับภัทรที่สนามบิน ณัชต่อว่าแฟนหนุ่ม
มาถึงเมื่อเย็นจ้ะ แล้วถ้าภัทรบอกณัชแล้วจะเซอร์ไพรส์เหรอจ๊ะ พรุ่งนี้ภัทรไปหาณัชที่บ้านนะ ภัทรมีของฝากจากอังกฤษมาฝากณัช กับคุณพ่อคุณแม่ณัชด้วยนะ ภัทรบอกแฟนสาว
ค่ะ พรุ่งนี้เราเจอกันนะคะ
คืนนี้ณัชอย่าลืมฝันถึงภัทรนะ ภัทรออดอ้อนแฟนสาว
ค่ะ ภัทรก็อย่าลืมฝันถึงณัชเหมือนกันนะคะ
เช้าแล้วภัทรรีบขับรถออกจากบ้านเพื่อจะไปหาแฟนสาวของเขา 

ปรี๊นๆๆเสียงแตรรถดังขึ้น
สมใจไปดูซิว่าใครมาน่ะ เจ้านายสั่งคนรับใช้

สวัสดีครับคุณอา ภัทรทักแม่ของณัช
อ้าว ตาภัทรกลับมาเมื่อไหร่เนี่ยลูก
เมื่อวานน่ะครับ
มาหาน้องหรอลูก งั้นเดี๋ยวอาให้สมใจไปตามมาให้นะลูกรอเดี๋ยว สมใจไปตามคุณหนูลงมาทีซิ แม่ของณัชสั่งคนรับใช้
ภัทรมาถึงนานรึยังคะ ณัชถามภัทร
เมื่อสักครู่น่ะจ้ะ นี่ของฝากของณัช และนี่ของคุณอาครับ ภัทรส่งถุงที่ใส่ของมาด้วยให้กับณัชและแม่ของณัช
ไม่น่าจะต้องลำบากซื้อมาฝากอาเลยนะตาภัทร
ไม่ลำบากอะไรหรอกครับคุณอา
นั่งคุยกันตามสบายนะลูกเดี๋ยวแม่จะไปดูที่ครัวซักหน่อย
ทั้งสองนั่งคุยกันอย่างมีความสุข วันนี้เป็นวันที่ภัทรตั้งใจที่จะบอกอะไรบางอย่างกับณัช
ณัชจ๋า ภัทรมีอะไรที่อยากจะบอกกับณัช ณัชหลับตาสิ เขาส่งแหวนให้ณัช
ณัชแต่งงานกับภัทรนะ เขาเอ่ยปากขอหญิงสาวแต่งงาน
ณัชพูดอะไรไม่ออกนอกจากนั่งพยักหน้า หน้าของณัชแดงระเรื่อไปทั่ว
แล้วภัทรจะให้คุณพ่อคุณแม่ภัทรมาสู่ขอณัชนะ
ค่ะภัทร ว่าที่เจ้าสาวในอนาคตของเขาตอบกลับมา

เฮ้ยๆไอ้ภัทรตื่นๆๆๆๆมาหลับอยู่ได้ นี่เวลางานนะโว้ยไม่ใช่เวลาที่ลื้อจะมานอนหลับฝันกลางวันอย่างนี้ เสียงชายวัยกลางคนปลุกเขาให้ตื่นจากความฝัน
ครับเฮีย ขอโทษครับคือผมเพลียไปหน่อย เขาบอกเถ้าแก่ของเขาอย่างหัวเสีย
งั้นลื้อก็รีบไปแบกของต่อได้แล้ว โน่น ยังเหลืออีกเยอะเลย ไป
บัดนี้ภัทรได้กลับสู่โลกของความเป็นจริงแล้ว ในโลกแห่งความฝันของเขาและโลกความเป็นจริงต่างกันเสียนี่กระไร
รักเราคือฝันไปหรอกเหรอเนี่ย